Deze studie laat zien dat het toenemend gebruik van databases in onze gedigitaliseerde samenleving niet zonder risico’s is en dat we lessen moeten trekken uit de ervaringen die daarmee tot nu toe zijn opgedaan.

Databases worden in onze samenleving ingezet voor een groeiend aantal doeleinden. Ze lijken ongekende mogelijkheden te bieden om gegevens op te slaan, uit te wisselen, te bewerken en te analyseren.

Maar dit gebruik van databases is niet zonder risico’s. Hierbij spelen vragen als: voor welke doeleinden worden ze gebruikt, hoe staat het met de beveiliging van gegevens, hoe betrouwbaar zijn die gegevens, welke mogelijkheden hebben burgers om fouten in registraties te herstellen en dragen databases daadwerkelijk bij aan de doelstelling waarvoor ze in het leven zijn geroepen?

Deze studie gaat aan de hand van zes casestudies op deze vragen in. Daarvoor is gekozen voor de volgende actuele onderwerpen:

de OV-chipkaart en de kilometerheffing
het elektronisch patiëntendossier
het elektronisch kinddossier
klantenprofielen op internet
het Schengen Informatie Systeem
de gemeentelijke basisadministratie.

Op deze website geven we een zo compleet mogelijk overzicht van interessante (nieuwe) databronnen van de gemeente Amsterdam. Uiteraard staat het voor deelnemers open zelf nieuwe/andere databronnen te vinden en te gebruiken tijdens de wedstrijd bij het ontwikkelen van de applicatie. Wel dient er minimaal één databron van de gemeente Amsterdam gebruikt te worden.

Het open en vrije karakter van het internet is in Nederland niet gewaarborgd, aldus privacywaakhond Bits of Freedom (BoF), dat vandaag een aanbeveling naar het ministerie van Economische Zaken stuurde.

Wat doe je als projectleider wanneer de wethouder bij je komt en een overzicht van alle energielabels van de Amsterdamse gemeentelijke gebouwen wil? Hoe kom je aan deze informatie? En hoe kan een 2.0-werkwijze je hierbij helpen? In de meeste gevallen stuur je e-mails naar alle gebouwenbeheerders en je belt diverse partijen op. Maar wat doe je als e-mails sturen en bellen niet helpt? Wat doe je als de informatie moeilijk te verkrijgen is en verspreid is over alle diensten en stadsdelen van de stad Amsterdam?

De Wet Bewaarplicht is erdoor, meldt Arnoud Engelfriet. Maar omdat het volgens hem om een volstrekt zinloos stuk wetgeving gaat, wil hij er niet teveel aandacht aan geven. Nou ja, nog één keer dan, eventjes, een beetje.

Waar gaat het om? De Tweede Kamer heeft ingestemd met een aanpassing op de Energiewet waardoor straks iedereen verplicht is een zogenaamde slimme energiemeter te laten installeren. Deze energiemeter registreert op detailniveau (per kwartier!) uw verbruik, al deze gegevens worden dan verzonden naar uw energiemaatschappij en lekker lang opgeslagen zonder dat u er veel aan kunt doen. Tevens is het aftappen of het manipuleren van de slimme meters door derden niet al te moeilijk. Kortom, inbreuk op de privacy nummertje zoveel is aan de lijst toegevoegd.

Wie werkloos raakt, moet een baan onder z’n niveau aannemen. Alles beter dan thuis zitten met een WW-uitkering. Of toch niet? Uit onderzoek blijkt dat het doen van werk onder je niveau schadelijk is voor de rest van je loopbaan. Universitair docent Irma Mooi-Recie van de Vrije Universiteit in Amsterdam volgde tussen 1985 en 2000 een groep van ongeveer 13.000 werknemers en ontdekte dat mensen die na een periode van werkloosheid een baan onder hun niveau accepteren, die terugval nooit meer te boven komen.

Veel indieners van een WOB-veroek houden de daaruit verkregen informatie voor zichzelf. Deze website moet daar verandering in aanbrengen door ruimte te bieden de vangst van wob-verzoeken te publiceren.

Voor het eerst zie ik nu de nieuwe site van president Obama, Recovery.gov. Een website waar hij op een volkomen transparante manier inzichtelijk maakt hoe het belastinggeld van het Amerikaanse volk aangewend gaat worden om de crisis te bezweren. “In stead of politicians doling out money behind closed doors.“. Groter kan het verschil met premier Balkenende niet zijn.

Gemeenten maken elke week in de plaatselijke bladen bekend welke besluiten zij willen gaan nemen, bijvoorbeeld over het afgeven van een bouw- of kapvergunning. Provincies en waterschappen maken hun plannen bekend in dagbladen of in de Staatscourant. Met deze zoekdienst kunt u de bekendmakingen nu ook op internet vinden.

„De politiek steekt de kop in het zand voor de verregaande implicaties” van identiteitsmanagement, waarschuwde hoogleraar recht en informatisering Corien Prins vorig jaar in het Nederlands Juristenblad. Zo is een centraal systeem als het BSN extra kwetsbaar voor fouten, of fraude, die zich razendsnel verspreiden terwijl niemand zich verantwoordelijk voelt.

Ambtenaar 2.0 is een 'groeiend netwerk van mensen die een bijdrage willen leveren aan het verbeteren van de overheid met de mogelijkheden van web 2.0'. Een van de initiatieven van dit project is Open Overheid. Hoe open is Den Haag inmiddels?

Door de blogs op www.ambtenaar20.nl, de discussies die daaruit volgden en de vele ontmoetingen die ik daarna heb gehad, ben ik er bewust van geworden dat rondom Open Overheid er flink wat initiatieven zijn. Ook blijkt dat het onderwerp soms verwarring oproept. Want wat is de relatie met begrippen als open source of open standaarden? En gaat het niet gewoon om openbaarheid? En waarom gaat het alleen over de overheid? Tijd voor een toelichting op het begrip Open Overheid.

Vergunningenkaart.nl toont actuele gemeentelijke vergunningaanvragen op Google Maps. Zo zie je in één oogopslag wie er bij jou in de buurt bijvoorbeeld een bouw- of kapvergunning heeft aangevraagd.

De afgelopen week heb ik een nieuwe afkorting gesignaleerd: BPI. Niet te verwarren met BPM (de belasting op nieuwe auto's) of BPO (business proces outsourcing). BPI staat voor burgerparticipatie innovatie: via internet kunnen burgers bij het vaststellen van overheidsbeleid worden betrokken.

Wat zou er in een cursus Web 2.0 voor ambtenaren moeten zitten? Iig iets over de cultuur, openheid, tools, 2-weg communicatie.

Vandaar dat ik een poging doe de meest relevante zaken over de steeds verder gaande aantasting van de privacy door de overheid op een rijtje te zetten.

Net voor de kerst, op 20 december hebben de Ministers Hirsch Ballin (Justitie), van der Hoeven (EZ) en Plasterk (OCW) een beleidsbrief over het auteursrecht naar de Tweede Kamer gestuurd, waarin zij hun plannen op het gebied van auteursrecht toelichten. I

Er was geen persbericht meer aan gewijd, maar gisteren heeft het College bescherming persoonsgegevens (CBP) de definitieve Nederlandse richtsnoeren voor privacy op internet gepubliceerd in de Staatscourant. De stilte is onbegrijpelijk, want het zijn de be

Actuele informatie over inschakeling van hulpdiensten, op een Google Maps mashup.

Nieuwe opsporingstechnieken en overheidsdatabases ondermijnen de privacy van burgers steeds meer. De noodzakelijke discussie komt moeizaam: academische debatten, politieke stukken en opinieonderzoeken. Netkwesties maakt de balans op.