Deze studie laat zien dat het toenemend gebruik van databases in onze gedigitaliseerde samenleving niet zonder risico’s is en dat we lessen moeten trekken uit de ervaringen die daarmee tot nu toe zijn opgedaan.

Databases worden in onze samenleving ingezet voor een groeiend aantal doeleinden. Ze lijken ongekende mogelijkheden te bieden om gegevens op te slaan, uit te wisselen, te bewerken en te analyseren.

Maar dit gebruik van databases is niet zonder risico’s. Hierbij spelen vragen als: voor welke doeleinden worden ze gebruikt, hoe staat het met de beveiliging van gegevens, hoe betrouwbaar zijn die gegevens, welke mogelijkheden hebben burgers om fouten in registraties te herstellen en dragen databases daadwerkelijk bij aan de doelstelling waarvoor ze in het leven zijn geroepen?

Deze studie gaat aan de hand van zes casestudies op deze vragen in. Daarvoor is gekozen voor de volgende actuele onderwerpen:

de OV-chipkaart en de kilometerheffing
het elektronisch patiëntendossier
het elektronisch kinddossier
klantenprofielen op internet
het Schengen Informatie Systeem
de gemeentelijke basisadministratie.

RT @ictzorgen: Rathenau instituut - die expert meeting #epd regelt: "tatoeagefolder was precies in de roos"

Bezwaar maken tegen het EPD?

Sinds 1 januari van dit jaar zijn huisartsen verplicht om voor de vergoeding van bepaalde medicijnen een verklaring met informatie over de patiënt in te vullen. Volgens huisarts Cost Budde uit Wijhe is dit een schending van het beroepsgeheim. Hij wil dan ook dat zijn patiënten hem machtigen voordat hij zaken als medicijngebruik doorspeelt. Budde is bang dat door het Elektronisch Patiënten Dossier het beroepsgeheim nog verder in het geding zal komen.

De slordige en dwingende wijze waarop minister Klink het Elektronisch Patiëntendossier opdringt aan zestien miljoen burgers stuit op weerstand. Hopelijk verplaatst de onrust over de procedure zich nu ook naar het échte argument tegen dit systeem: het risico op lekken en misbruik van medische gegevens.

Maandag: maak je eigen patiëntendossier

„De politiek steekt de kop in het zand voor de verregaande implicaties” van identiteitsmanagement, waarschuwde hoogleraar recht en informatisering Corien Prins vorig jaar in het Nederlands Juristenblad. Zo is een centraal systeem als het BSN extra kwetsbaar voor fouten, of fraude, die zich razendsnel verspreiden terwijl niemand zich verantwoordelijk voelt.

Het nieuwe elektronisch patiëntendossier is handig voor behandelaars. Maar een ouderwetse verwijsbrief is effectiever en tast onze privacy minder aan, betoogt Laurens Mommers.

Artsenorganisaties en enkele Kamerleden bekritiseren de publiekscampagne over het Elektronisch Patiëntendossier (EPD). Zij vinden het voorbarig dat minister Klink (Volksgezondheid, CDA) alle huishoudens dit weekend een brief stuurt met informatie over de digitale opslag van medische gegevens, terwijl het parlement de wet nog niet heeft afgehandeld.

De Tweede Kamer stemt deze week over een wetsvoorstel betreffende de invoering van een landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD). Het staat voorop dat de invoering van het EPD noodzakelijk is. Met het EPD kunnen levens gered worden en kan de zorg aan patiënten veel efficiënter verleend worden. Er vallen nu onnodig veel doden, doordat de ene zorgverlener niet weet wat de ander heeft voorgeschreven. Echter, het wetsvoorstel is nu al verouderd, en dus niet klaar voor de toekomst.